“Het is moeilijk om de juiste woorden te vinden om de dankbaarheid en bewondering uit te drukken die we voelen voor de beeldhouwer die het prachtige beeld van mijn moeder heeft gemaakt. Zijn enthousiasme en toewijding waren vanaf het begin duidelijk zichtbaar. Hij nam de tijd om ons te leren kennen, om verhalen over mijn moeder te horen en om haar essentie vast te leggen in zijn werk. Elke slag van zijn beitel leek doordrenkt met liefde en respect. Na de voltooiing van het beeld organiseerden we een onthulling in het café, een plek vol herinneringen en warmte. De emotie in de ruimte was tastbaar. Vrienden en familie verzamelden zich, hun ogen gevuld met tranen van vreugde en verdriet. De kunstenaar stond bescheiden op de achtergrond, maar zijn trots was onmiskenbaar. Toen het doek werd verwijderd, was er een collectieve ademhaling van ontzag. Het beeld was meer dan alleen een kunstwerk; het was een levendige herinnering aan een geliefde moeder, een symbool van haar blijvende aanwezigheid in ons leven. Anderhalf jaar later, toen mijn moeder overleed, kreeg het beeld een nog diepere betekenis. Het werd een troostende aanwezigheid, een tastbare herinnering aan haar liefde en kracht. Het beeldhouwwerk, met zijn gedetailleerde en liefdevolle afwerking, werd een kostbaar erfstuk, een bron van troost en verbondenheid voor ons allemaal. De waarde van het beeld is onschatbaar, niet alleen vanwege de artistieke vaardigheid, maar vooral vanwege de emotionele band die het vertegenwoordigt. Het is een blijvende getuigenis van de liefde en toewijding van zowel de kunstenaar als onze familie.”